Svar mitt við fyrirspurn frá Hirti Smárasyni
Sæll Hjörtur og þakka þér fyrir áskorunina.
Það er einfalt fyrir mig að svara þessu þar sem ég get heilshugar tekið undir með þér hvað þessar vangaveltur varðar. Ég hef verið einlægur friðarsinni síðan ég komst til vits og ára og reyndar töluvert lengur því hver fæðist inn í þennan stríðshrjáða heim með það að markmiði að eiga í illdeilum við náungann? Ég vil í þessu sambandi vísa til þess sem ég hef skrifað um sýn mína á það hvernig stjórnlagaþing á að vinna því það er fyrst og fremst á grunni samvinnu þeirra sem á þingið setjast hvernig til tekst við það vandasama verkefni að smíða stjórnarskrárfrumvarp sem fær hljómgrunn hjá þingi og þjóð. Sá hópur þarf að endurspegla þjóðfélagið eins og kostur er og það er algjörlega ljóst í mínum huga að þinginu tekst ekki að klára sig af þessu verkefni nema það nái að hlusta eftir púlsinum úti í samfélaginu og ná utan um verkefnið á grunni vilja þjóðarinnar.
Ég segi í mínum skrifum að fyrsta grein stjórnarskrárinnar eigi að ná í sem stystu máli í greinargóðri meginlýsingu utan um það hvers konar samfélag þjóðin vill að við byggjum og lifum við í okkar litla landi. Þ.e. marki ef svo má að orði komast, með skýrum hætti hvernig þjóðfélag við ætlum okkur að vera, til frambúðar um langt árabil. Hún þarf að vera það afgerandi að þessu leyti að hún marki línurnar hvað aðra kafla stjórnarskrárinnar varðar. Ég nefni það síðan að skýr mannréttindakafli eigi að koma í beinu framhaldi af þessu fyrsta ákvæði hennar og vera fyrsti kafli nýrrar stjórnarskrár. Með því gefur þjóðin út yfirlýsingu um það með sínum grunnlögum, hvernig þjóðfélagsuppbyggingin á að vera og mótaður er sá rammi sem löggjafarvaldið, framkvæmdavaldið og dómstólar mega starfa innnan.
Í mannréttindakafla stjórnarskrár íslensku þjóðarinnar verða að mínu mati að vera mjög skýr ákvæði sem tryggja, eins vel og nokkurn tíma er hægt að trygga, að þjóðfélagsþegnarnir séu kyrfilega varðir til frambúðar og mannréttindaákvæði fram sett á þann máta að ekki fari milli mála hvað átt er við. Ef við horfum þá á þessa sýn að stjórnarskráin byggist upp út frá mannréttindakaflanum og að hann leggi línur um það sem á eftir kemur, þá er það mitt mat að inni þurfi að vera ákvæði sem taki á afstöðu okkar sem þjóðar til þess hvar við staðsetjum okkur að þessu leyti, þ.e. marki það skýrt í okkar grunnlögum að við sem þjóð ætlum okkur ekki að vera þátttakendur í stríði eða hernaði hvers konar og viljum að út á við og inn á við fari það ekki á milli mála. Mitt mat er því að í stjórnarskrá eigi að vera ákvæði á þessum nótum og líst vel á orðalag þitt. Mun ég styðja það heilshugar ef ég verð þess heiðurs aðnjótandi að verða valinn til setu á stjórnlagaþingi.
Ég vil í lok þessara vangaveltna þó aftur vísa til þeirrar ábyrgðar sem þeir bera sem veljast til þingsetu sem liggur fyrst og fremst í því að móta tillögu að stjórnlagafrumvarpi sem er byggð er á vilja þjóðarinnar og því að öðrum kosti nær stjórnlagafrumvarp aldrei fram að ganga. Ég hef hins vegar þá trú að íslenska þjóðin vilji sjá í sinni stjórnarskrá ákvæði sem þetta.
Og í lokin. Gangi þér vel í þinni baráttu og vonandi náum við að vinna saman á stjórnlagaþingi að því verðuga verkefni að móta tillögu að nýrri stjórnarskrá.
Tengill á grein Hjartar:
Engin ummæli:
Skrifa ummæli